علی اکبر اردبیلی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1346 -1269 ق)، عالم، متكلم و ادیب. وى پس از تحصیل مقدمات و سطوح، در سال 1294 ق به عتبات رفت و مدتى نزد میرزا حبیب‏اللَّه رشتى، فاضل ایروانى و دیگران شاگردى كرد. سپس به اردبیل بازگشت. در جریان نهضت مشروطیت، وى نخست از طرفداران آن بود، ولى بعدا از در مخالفت درآمد. در 1338 ق كه لشكریان روسیه وارد انزلى شدند، علیه آنان فرمان جهاد داد. آقا میرزا على‏اكبر مشرب كلامى داشت، بدان پایه كه تحصیل آن را واجب مى‏شمرد. وى عالم و كامل و عارف به حكمت و كلام و حدیث و فقه و اصول بود. وى در اردبیل وفات یافت. از آثار اوست: «اصول‏الدین مسلمین»؛ «البعث و النشور»، در اثبات معاد جسمانى؛ «جواب السؤال عن وقعة زید و زینب»؛ «رسالة فى تقلید المیت»؛ «عمود النور»، در رد شیخیه و بابیه و صوفیه. وى چند كتاب نیز به زبان تركى نوشته كه به طبع رسیده است، از جمله: «اصول‏الدین عوامى»؛ «رساله‏ى عوام الناس»، در رد بابیه.